Dat hard werken beloond kan worden moeten we nog zien maar een ding kan ik nu al vast stellen, het 25 jarig jubileum gaat de vorige jubileums overtreffen en met nog een week te gaan is het aftellen begonnen. Een aantal mensen wisten diverse ideeën uit te werken waar we binnenkort van kunnen genieten. Prachtige posters hangen uitnodigend in diverse kroegen te pronken en vertellen wat er te verwachten is. Het mailverkeer vliegt als een gek door de atmosfeer. En terwijl de mensen van het lustrumboekje hun werk gedaan hebben zal het bij de lustrumcommissie spannend blijven tot de laatste minuut.

Tijdens dit schrijven lag een deel van het werk van de lustrumcommissie al te wachten in de brievenbus. Het speciale programma boekje welke belangrijke informatie voor alle leden prijs geeft.

Een dag eerder, vrijdag avond dus vertelde al iemand tijdens een zomerwedstrijd positief te zijn over het boekje en gelijk had hij.

Er zijn 5 belangrijke datums die je in je agenda moet kunnen plaatsen waarvan zondagdag 18 september misschien wel de op één na de belangrijkste maar zeker uniek is.

Maandag 29 augustus de ALV vergadering, dan word ook het jubileum boekje gepresenteerd in Sporthal De Mookies.

Woensdag 31 augustus en donderdag 1 september de kroegentochten door Delft.

Zaterdag 3 september een feestavond in café Royal met optreden van de

Amazing Stroopwafels.

Zondag 18 september een dartsgala met niemand minder dan scheidrechters Jacques Nieuwlaat en Little Richard Ashdown en de top spelers “Barney” Raymond van Barneveld, “The Matchtsick” Co Stompé, “Jaws” Colin Lloyd en “MR Glitter” Bobby George in Sporthal De Mookies.

Op zondag 18 september belooft het dus een waar spektakel te worden waarbij iedereen van harte welkom is in Sportcafé De Mookies.

Wie 25 geleden had gezegd dat deze vereniging lang zou blijven bestaan had ik voor gek verklaard om dit te voorspellen. Nu 25 jaar later, een landingsbaan in aanbouw op mijn kop gecamoufleerd met een grijs dekgoed, heel veel mooie wedstrijden, een lach en een traan, je klauw in bonken en nog veel meer later is het bijna tijd voor het 5^e jubileum. De geplande kroegentocht van 5 jaar geleden had een aantrekkingkracht en dat blijkt ook nu weer het geval. Sterker nog, maar liefst 35 teams zijn ingeschreven wat dus betekend dat ik waarschijnlijk met een zuurstof tank op de rug mijn kroegentocht zal moeten maken. Tja, rekenen is niet mijn sterkte kant maar de conditie leert mij ook dat ik de 80 al gepasseerd ben. Dat zal dus rennen, vliegen en jagen worden in de hoop dat de weersgoden dit keer wel meewerken want nat zal ik van mijzelf wel worden. Hoe jullie erover denken weet ik niet ik heb er heel veel zin in. Maar eerst de zomercompetitie afmaken.

Vroeger, tja vroeger vocht men nog met een inktpotje en een stukje hout om brieven te schrijven naar familie in Verweggistan. Daar ging dan menig weken overheen eer je antwoord kreeg mits de koestier geen bandieten tegenkwam maar die tijd ligt gelukkig al eeuwen achter ons.

Tegenwoordig drukken we op een knop waarna je hele hebben en houden wereldwijd kan worden getoond. Of we daar blij mee moeten zijn denk ik niet maar over een ding zijn we het waarschijnlijk wel eens, heel de wereld zit erachter, je komt nog eens wat te weten en je kunnen er leuke dingen mee doen.

De computer, een ijzersterke uitvinding die wij allemaal koesteren en een uitkomst bied voor verenigingen. Jaren geleden was wijlen Paul Sirks wel bekend onder de wat oudere spelers van de DID en teamgenoot van mij al bezig een programma te bouwen voor de DID. Het was de voorloper van wat wij nu kennen, opnieuw gebouwd beheerd door voorzitter Richard de Vos.

Een uitgebreide site die elke dag behoorlijk wat bezoekers trekt. Maar ook hier schijnt men na jaren toe te zijn aan veranderingen. Of dit nou komt doordat dhr., Richard de Vos een goede vakantie heeft gehad, juist zijn heerlijkste nacht heeft meegemaakt, of dat de baco’s het goed deden weet ik niet, feit is dat hij een flinke draai wist te geven aan de DID site.

Toen ik dit zag dacht ik, dit is te mooi om waar te zijn nog meer informatie om te concurreren. De site die zo te zien uitgebreid word met did.idarts.nl wordt waarschijnlijk de nieuwe opzet als ik het goed begrepen heb.

Nu al zijn er mensen die het al gaaf vinden en laten dat ook blijken op facebook. En dan komen de slimmeriken boven drijven die direct met computer taal communiceren. Tja, onze voorzitter mag dan wel een slim mens zijn maar hij wist op dat moment de noodknop te vinden.

Feit is dat we waarschijnlijk aankomend seizoen gaan proberen de boel te snappen, rekenen (slik) en beter worden die ander.

Het begin van een nieuwe strijd is geboren.

Het was vrijdag wanneer ik in café de Waldi’s ging spelen voor de zomercompetitie toen René Baart tot captain gebombardeerd werd. Het inschrijfformulier verraden over welke competitie het ging”de kroegentocht”. Ik keek om mij heen in de hoop meer mensen te vinden die met een soortgelijk briefje zwaaien maar het bleef hierbij. Met een verborgen glimlach keek ik René aan die trots het formulier liet zien en zei, ja peet nou mot ik de rol van captain gaan invullen tijdens de kroegentocht, als dat maar goed komt. Hier kan ik maar één ding zeggen René, ja kan dus niet alleen gezellig zijn en een leuk pijtje pijle kijle.

We zijn dan bijna een week verder als de DID site een lijst met teams laat zien die mee gaan doen aan de kroegentocht. Hierbij valt direct op dat die lijst wel heel toepasselijk begint met het team “we DID it” van Ronald Bode gevolgd door nog 32 teams.

Het zal tevens voor alle spelers even wennen zijn want in plaats van met 501 te beginnen zal met handicap op 475, 525, 575 en 625 gestart worden. Gelukkig is niet gekozen om dit 25 legs vol te houden maar simpel 3 volle legs.

Tijdens het 20 jarig jubileum was de start in café Royal waar men het programma in handen kreeg om vervolgens als een olievlek de Delftsche Kroegen te bezoeken. Dit zal dadelijk niet anders zijn maar waar men kan beginnen is ook voor mij een?

Nu voor de meesten de vakantie bijna voorbij is en sommige geluk vogels net beginnen of nog twee weken hebben is één ding zeker, het scherm beweegt dus er wordt weer gewerkt aan de verjaardag van de DID.

Stil zwijgend zit ik lui op de bank naar een vierkante kast te kijken die ik gelukkig de baas ben door telkens van beeld te veranderen. Ik ben op zoek naar niets, gewoon om die verslaving en tijdverdrijf ook de baas te worden. Al snel dwalen mij gedachten af naar wat ik in godsnaam moet schrijven op darts gebied want stil is het. Stil omdat veel mensen in het zelfde kringetje als jij zitten maar weten hun dagen te slijten met uitslapen, luieren, eten en drinken, plezier maken, tv kijken, uitslapen en het kringetje is rond. Ook jij wilt dat doen maar het weer buiten houdt dit tegen. Nog niet zo lang geleden zwichten we nog onder hoge temperaturen en verlangden we naar het broodnodige water. Nu we het water in overvloed cadeau krijgen zien de dagen er bewolkt uit. Tja, het is vakantie en jij zit op balkonio in delfia en had de goede bedoeling af en toe een dagje weg te gaan. Een vakantie welke uitstekend begon door een geslaagd feest door je kinderen georganiseerd. Maar dat is alweer dagen terug, het virus verveling heeft een slachtoffer van mij gemaakt. Zoekend naar het juiste medicament schijnt het internet enig uitkomst te bieden, dus weer een vierkante kast maar nu op zoek naar iets. Zonder het door te hebben beland ik in een andere sport, surfen. Weliswaar  droog en lui aan tafel zonder enige conditie maar ik surf. Moe van het turen en suf van het flitsende scherm tikt ook de tijd rustig door. Wetende dat je kunt uit slapen neemt het nachtleven langzaam bezit van je lichaam. Voor ik er erg in heb beginnen de vogels te fluiten en wil de zon zijn werk doen waar hij zo goed in is. Opstaan vanuit mijn stoel is al net zo erg als het opstaan van elke dag, zo stijf als een plank. Lopend naar de voordeur met de bedoeling eens een lekker shagje op te steken in die luie tuinstoel en te luisteren naar de stilte van de ontwakende vroege vogels voelde ik de bui alweer hangen. Het was het water wat in overvloed onze vakantie overspoelde. Met de deur op een flinke kier, een peuk tussen de lippen maar zonder die luie tuinstoel belande ik in een fantasie wereld met op de achtergrond de rustige muziek van regendruppels. Diverse gevoelens vloeiden mijn lichaam binnen en verdwenen weer net zo rustig. Piekerend hoe ik mijn gezin deze dagen gelukkig kan maken overmande mijn geest. De vogels brachten nu een mooi gezamenlijk stuk tussen het geluid van regen door en mijn mond viel open, het bleek een flinke geeuw te zijn. Weer een nacht voorbij of was het een dag, tijd dus voor wat slaap uurtjes. Bij het sluiten van de voordeur nam het geluid van mijn dromend gezin de zingende vogels en regen over. Nogmaals een nog grotere geeuw en de drang een stukje te maken voor peetscollumn nam weer bezit van mij. Zwijgend met kleine ogen en geeuwende momenten vinden twee vingers de juiste toetsen. Met op de achtergrond geen vogels maar een weerman die constant beter weer beloofd bleek op herhaling te staan, ik dacht al mot die vent niet naar zijn nest. Bijna weer wakker kwam ik eindelijk tot mijzelf en besefte ik bij het horen van mijn dromende vrouw, kinderen en kleinkind dat ik de gelukkigste man op aarde ben en dit niet droomde maar gelukkig pure werkelijkheid is. Dromen zijn bedrog maar met je liefhebbenden en vrienden is de werkelijkheid een droom.

De winterkleding heeft plaats gemaakt voor bikini’s en korte rokjes maar dat was van korte duur wamt de regenpakken maken alweer overuren.

De wegen lijken ook leeg en de files zijn even historie.

En terwijl de een zijn vakantie helaas doorbrengt met het duwen van een rolstoel gebruiken anderen de zomercompetitie als training periode voor de wintercompetitie of kijken doodleuk elke week dieper in het glas dan normaal.

In dartsland lijkt het stil maar achter de schermen gaat men onverstoorbaar door om een ieder weer sportief aan de oche te laten verschijnen voor het volgend seizoen 2011/2012.

Volgende week is het eindelijk onze  beurt en gaan we naar balkonio in Delfia, een plek die wij al goed kennen niet ver hier vandaan dus ben ik er als de kippen bij mochten jullie iets geks in petto hebben.

Iedereen een fijne vakantie.

Een keer geen darts maar een dagje mee met de politie.

Wegens een getekend geheimhoudingplicht wordt niet in details getreden in dit verslag. De politie is je beste vriend en hun pet past ons allemaal zijn vaak dagelijkse klanken die zij horen van burgers als het bij de burger natuurlijk positief uitpakt. Enkele weken geleden kreeg ik uit onverwachte hoek de kans een dienst mee te draaien met de Delftsche politie. Wel, op zaterdag 2 juli was het zover, voor 15:00 uur moest ik mij aanmelden bij de publieksbalie waar ik na enige ogenblikken opgehaald werd. Gewapend met een tasje kant-en-klaar voedsel en een fles cola werd ik welkom geheten door een spontane motor agent. Zittend met een kop koffie in een ruimte die verdeeld was in een kantine en een werkplek werd het een en ander uitgelegd en getekend waarna een 1 uur durende rondleiding door het bureau begon waarbij ik zelfs een ongeladen pistool ter hand heb mogen nemen. Ik zou die middag en avond met een prioriteit 1 wagen meegaan en werd dus voorgesteld aan twee jonge spontane agenten. Een jasje met het politie logo op de borst en de tekst Burger in Blauw op de achterkant paste en stond me goed al zeg ik het zelf. Eenmaal achter in een van de voertuigen begonnen we aan een rit door de Delftsche straten waarbij het mobilofoon en portoverkeer als een razende tekeer ging. We raakten ontspannen in gesprek alsof we ergens op visite gingen waarbij constant het gesprek verstoord werd door de meldkamer. Omdat men zelf mocht uitmalen waar men wilden patrouilleren werd gekozen door het centrum te rijden waar het goed druk was tot de eerste melding binnen kwam. Ter plaatse aangekomen bleek een voertuig te zijn staande gehouden door een motor agent voor controle als een van de inzittenden niet doet wat de politie vraagt maar zelfs tegen gaat werken. Intussen was versterking al ter plaatse die de betreffende persoon na 3 waarschuwingen aanhield en afvoerde in onze wagen zodat ik maar overstapte in de andere wagen want het is niet prettig naast een aangehouden persoon te zitten maar wat ging dat snel, je knippert met je ogen en de persoon doet niets meer. We vervolgen onze weg, stelde mijzelf weer voor aan de twee nieuwe agenten, raakten weer in gesprek en reden naar mijn gevoel doorloos rond tot het alweer tijd was voor een bak koffie en administratie werk. Enige tijd later gingen we weer op pad als zij een scooter door een rood verkeerslicht zagen rijden, hierop werd meteen de achtervolging ingezet en een motoragent ter assistentie gevraagd want een scooter is behoorlijk wendbaar en sluipt bijna overal doorheen. Ik was op dat moment blij met die gordel want je word achterin echt alle kanten op geslingerd. We reden noodgedwongen hard en vakkundig zonder een ander in gevaar te brengen door rode stoplichten, zonder zwaailicht en sirene omdat we geen toestemming kregen van het bureau maar je zag de mensen verbaast kijken en denken van kijk dan ze hebben geen zin om keurig te wachten. Tja, ik had één gedachte, wij zitten achter een scooter aan en dat weten zij niet die we uiteindelijk ondanks de hulp van een motoragent toch kwijt raakten. De rit werd rustiger, ik schoof weer op mijn plek tot besloten werd in een buurt te gaan kijken waar men de scooter kon verwachten maar helaas en de straten in die buurt waar ik nog niet dood gevonden wil worden werden visueel uitgekampt op verdachte omstandigheden. Tot we op een kleine kruising kwamen en de agenten rook uit een woning zagen komen. Snel werd de wagen neer geploft op een plek waar u en ik bekeurd zouden worden waarna de speurneuzen een kijkje gingen nemen, maar al gauw bleek het om een BBQ te gaan. De rit werd weer vervolgd en we belanden weer in het centrum waar we stapvoets dwars door het winkelend publiek reden in de hoop dat we nu een prio 1 melding zouden krijgen om te zien hoe zij dit dan op zouden lossen met al die mensen met kinderen. Op dat moment schoot mij het koningendag drama even voorbij, ik zag in mijn gedachten al die mensen al door de lucht gaan maar die adrenaline stoot zou helaas uitblijven, zelfs de agenten waren verbaast over de weinige meldingen. Terug naar het bureau want de inwendige mens moest voorzien worden van nieuwe energie waar we met zijn allen van patat genoten. Op mijn vraag of nu niemand buiten is kwam het antwoord, er is één wagen op pad en we horen precies wat er gebeurd zodat we direct hierop in kunnen gaan. Hierbij komt het vaak voor dat we net van ons eerste hapje genieten als we als een speer weer naar buiten moeten, vandaar ons magnetron voedsel die je weer op kan warmen. We begonnen uiteindelijk aan onze laatste rit met diezelfde agenten als zij een aanhangwagen zien die volgeladen is met fiets onderdelen in cruciale buurten. Deze werd gecontroleerd waarbij geen bijzonderheden waren als meteen een volgende controle plaats vindt maar nu een grote bestelwagen waar twee personen mee bezig waren. Maar ook hier bleek alles in orde, we stapten in reden nog even door cruciale buurten om vervolgens af te zakken naar het bureau waar de dienst er op bleek te zitten tot we achter een voertuig kwamen die onnodig links bleef rijden. We seinden een aantal keer met groot licht maar een reactie bleef uit, het voertuig werd staande gehouden, de bestuurder die erg kalm bleef en verbaast was over zijn staande houding kreeg tekst en uitleg en kreeg een verbaal. De laatste momenten werden ingevuld door enkele ouders op de hoogte te brengen waarom hun kroost op het politiebureau zat om vervolgens naar het bureau te rijden en afscheid te nemen wat overigens snel ging. Ik heb die dag geen zwaailichten en sirenes meegemaakt wat erg jammer is natuurlijk maar ik heb wel gemerkt dat men met veel niet onbelangrijke randzaken bezig is. Tevens moet je behoorlijk inzicht hebben over al het verkeer als snelheid gewenst is en trouwens wie zegt dat vrouwen niet kunnen rijden moeten maar eens op een politie wagen letten, wat kunnen die schuren. Ik heb in elk geval een mooi verhaal voor een verjaardag waar menig mens jaloers op kan zijn.

En, het is zeker voor herhaling vatbaar.

Het heeft niets met pijle kijle te maken maar leuk was het wel, een middag en avond met de politie meerijden en dat wil ik met jullie hier delen.

Het aftellen is begonnen voor het grote feest.

Zowel het feest commissie en de commissie voor het boekje zijn behoorlijk aan het zweten.

Over het boekje zal ik zwijgen maar de feestcommissie laat nu op de DID site weten wat de bedoeling is tijdens de feestweek.

Tja, ik moet zeggen dat zij hierin geslaagd zijn.

En al is het boekje dan klaar het luieren met een potje bier zal ik nog mee moeten wachten.

Nog voor die week begint zal mijn gepantserde stalen ros een beurt krijgen want die week zal ik twee dagen door de Delftsche straten en steegjes crossen om de betrokken kroegen waar gespeeld word af te gaan om verslag te doen.

Uiteraard zullen de verslagen in delen gepaard gaan en zal de camera overuren gaan maken.

En één ding is vrijwel zeker, het belooft een jubileum te worden die het 20 jarig jubileum gaat overtreffen.

Beste lezers, web-log.nl is al een tijd bezig haar verhuizing te regelen wat binnenkort gaat gebeuren.

De beheerders van web-log.nl doen hun uiterste best alles zo soepel en snel mogelijk te laten verkopen als het zover is.

Op het moment dat er iets gebeurd kan het zomaar zijn dat ik even geen stukken kan plaatsen en hoop dan maar dat dit van korte deur is.

Mocht de verhuizing een feit zijn kan het ook even duren voor ik het door heb want z’n techneut ben ik nou ook weer niet.